okładka
okładka
strona główna w numerze nagroda Rowertouru kluby rowerowe kalendarium forum razem na rower galeria czytelników w następnym numerze archiwum o nas redakcja reklama prenumerata sieć sprzedaży
pierwszy rower
skomentuj »
n.p.m.
partnerzy

centrumrowerowe.pl

znajkraj.pl

trasymasy.pl

sportportal.pl

Reklama

strona główna >> Łączy ich wspólna droga

poradniki

Hamak podróżny

Miłośnicy włóczęgi nie tylko na dwóch kółkach z pewnością docenią nowe możliwości, jakie niesie zaopatrzenie się w... »

Prezent dla cyklisty

Szał świątecznych zakupów w pełni. Kto jeszcze nie zdobył kompletu prezentów dla rodziny i znajomych, ten nie uniknie kolejek, w... »

Karta podarunkowa

Do niektórych rowerzystów bardzo trudno dopasować prezent. Część wszystko już ma, część jest bardzo wybredna co do jakości i... »

Espresso na wyprawie

Pamiętacie smak kiepskiej kawy zalanej nie do końca zagotowaną wodą? Miłośnicy kawy na rowerowych wyprawach przeżywają katusze, a przecież... »

Bielizna termoaktywna

Bardzo ważny, a jednocześnie stosunkowo niedrogi element rowerowego stroju, czyli bielizna termoaktywna, jest dostępny w wielu konfiguracjach... »

Kolejna lampka na tył

Jestem zwolennikiem teorii, że tylnych lampek nigdy za wiele. Im bardziej nocny rowerzysta przypomina choinkę, tym większa szansa na to, że nie... »

Miska magnetyczna

Prezent dla majsterkowiczów i tak zwanych poszukiwaczy, którzy – serwisując swój rower – sporo czasu marnują na... »

Sakwa miejska

Na dojazdy do pracy, na zakupy czy do ulubionej kawiarni zamiast sakwy wyprawowej lepiej wybrać coś mniej rzucającego się w oczy i... »

Bez niego nie ruszysz

Każdy przejechany przez nas kilometr zostawia nieodwracalny ślad na powierzchni elementów napędu. W związku z tym niezbędna jest co... »

Qeridoo Kidgoo 1 Sport

Nowa przyczepka niemieckiej firmy Qeridoo Kidgoo jest dostępna w czterech wersjach (kombinacji jedno- i dwuosobowej, standardowej oraz Sport) oraz w... »

Korespondencja >> Pamir Highway


Łączy ich wspólna droga

Lidia Niklewicz
Kirgistan, po opuszczeniu Pamiru, nasze oczy ciągle cieszą piękne widoki
Lotnisko w Sztokholmie. Moloch, zgiełk, hałas – to wszystko przytłacza. Jak małe mrówki taszczymy nasze ogromne bagaże. Niezorganizowana obsługa piętrzy problemy z odprawą. Czas biegnie nieubłagalnie, więc i my musimy biec, a w głowie tylko trzy słowa: gate numer 16. Niestety brakuje minut i u celu nie czuję się jak zwycięzca maratonu. 
 
Stoję jak słup z opuszczonymi ramionami, oczy mam wlepione w samolot, który właśnie szykuje się do lotu. Nie ma tam nas. Łzy same cisną się do oczu, emocje biorą górę nad zdrowym rozsądkiem. Biegam jak opętana, pada wiele niekontrolowanych przeze mnie niecenzuralnych słów. Samolot ze Sztokholmu do Rygi leci bez nas, a wraz z nim moje marzenie, marzenie o Pamirze, i część naszych bagaży. Z ogromnym smutkiem zadaję sobie pytanie: czy tu się kończy nasza przygoda? Otóż nie! Nie był to ani początek, ani koniec naszej wyprawy. Udało się polecieć następnym lotem. 
Pierwszy krok z samolotu – lotnisko w Duszanbe i pierwsze uderzenie suchego, niesamowicie gorącego powietrza. Wszystko we mnie tańczy. Czy to na pewno tylko powietrze? Uśmiecham się, znów łzy i emocje, przeogromna radość. Biorę głęboki oddech, myśląc naiwnie, że powietrze w płucach powie mi wszystko, co nam przyniesie ta droga. Zadaję sobie mnóstwo pytań, jak przystało na początkującego sakwiarza. Niestety pozostają one bez odpowiedzi. Czuję się jak małe dziecko, które stawia pierwsze, bardzo niepewne kroki. Ale po upadku podnosi się i próbuje dalej. Przykre emocje, które towarzyszyły mi na lotnisku w Sztokholmie, odeszły gdzieś w niepamięć. Mamy rowery, bagaże, siebie oraz nieznaną drogę przed sobą. 
Wreszcie pedałujemy (tego momentu nie mogłam się doczekać najbardziej) w stronę hostelu opustoszałą, asfaltową ulicą, po upalnym dniu spryskiwaną przez maszyny. 
 
Więcej: czytaj w numerze „Rowertouru”
 


Zdjęcie: Lidia Niklewicz